« El $eto

En un perol »

Agustín | Contes breus, Històries personals, Música | dv., 2007/març/23 — 23:32

Érase una vez en un hombre que nació en 1942 en Garnant, una industriosa zona de Gales. Sus estudios de piano le llevaron a Londres y posteriormente a Nueva York. Allí conoció una bulliciosa y animada ciudad donde la gente trabajaba de día y de noche no dormía. Quizá esta mezcla ambientes de piano y aterciopelados de día, y de ambiente subterráneos y crápulas por la noche esté en los orígenes del grupo cuya portada con fruta fálica ha sido calificado como uno de los discos de rock más influyentes de la historia. Han pasado casi 40 años de esto. Por el medio una carrera de experimentación que le ha tenido siempre en un segundo plano.

P.D.Ayer el dinosaurio todavía estaba allí. Vivito, coleando y dando guerra. Un lujo que un jubilado deleite con casi dos horas de espectáculo. Sin concesión a la nostalgia y con un repertorio dónde mostró sus habilidades al piano, órgano, violín y guitarra, acompañado de 3 músicos que sonaban a estudio. Distorsiones de voz, guitarra, acordes asonantes y mucho, mucho volumen, sorprendiendo al que esperaba un concierto pausado y intimista.

Moraleja: Si en Fahrenheit 451 aparecen unos curiosos personajes, los hombres-libro nuestro dinosaurio sería el hombre-rock.

Endivina, endevinalla
Com es nom* el dinosaure?

*Forma mallorquina de dir Com es diu.

Ho sent però no hi ha premi :)

7 comentaris »

#1 | dv., 2007/març/23 @ 23:36 | Agustín

Per fi he escrit un post!!!
Em done primer l’enhorabona. Ja m’estirareu les orelles per la pedanteria però promet replica :)

Res més Josevi, Javi i Manolo que comentar-vos que estaré del 8 al 12 per Vila-Royal

Salut

#2 | dv., 2007/març/23 @ 23:51 | josevi

qué tal fue en el Teatre de la Lloseta?

#3 | dv., 2007/març/23 @ 23:52 | josevi

no hay foto con el personaje?

#4 | ds., 2007/març/24 @ 19:11 | Manolo

És l’home que se podria dir que quasi no canta, sino que recita?

Vinga, va, enhorabona Agus!

#5 | ds., 2007/març/24 @ 19:52 | Agustín

Molt bé, molt bé per Lloseta. Un dia per recordar. Llàstima no haver escoltat abans més cançons de l’individu.
Josevi les càmeres estaven prohibides. També fumar. Tenia la sensació que podia fer un “Ahí sus kedais” si no vos comporteu per l’home va complir amb creces.

#6 | ds., 2007/març/24 @ 21:25 | josevi

Bahh, això també heu fa Lou Reed (son iguals, per això no es poden vore). Res de Drinkar, ni fotos, i silenci quan canta, si això que fa es pot dir cantar…

#7 | dg., 2007/març/25 @ 11:50 | servidora

Vale con esas restricciones, Josele no era ;-)

URL per a retroenllaç

Deixa un comentari

XHTML: You can use these tags: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>

Funcionant amb el WordPress